Kuzuyu kurda teslim edenler ülke yönetirse

Bu topraklarda artık sorunun adı üç beş açgözlü iş insanının, bir avuç liyakatsiz bürokratın ya da Saray koridorlarında siper almış birkaç siyasetçinin organize ettiği sıradan bir borsa manipülasyonu olmaktan çıktı.

Karşımızdaki tablo, bir devletin temel kurallarının, kurumlarının ve en temel görevi olan "yurttaşın can ve mal güvenliğini koruma" iradesinin bizzat tepedekiler eliyle bilerek bütünlük içinde yok edilme öyküsüdür!

Devletin denetim yetkisi kazara değil, bilerek, isteyerek ve tasarlanarak yok edilmiştir.

Cumhuriyet tarihinin hiçbir döneminde, Cumhuriyet'in o kurucu onurlu, zorlu yıllar dahil devlet aygıtı hiç bu kadar laubali, bu kadar ciddiyetsiz ve çürümüş bir duruma düşürülmemiştir.

Sınır tanımayan bir arsızlıkla ülkenin kaynaklarına çöken o sonradan görme zümre, koca bir devleti mahalle bakkalının bile rıza göstermeyeceği bir ciddiyetsizlikle yönetmektedir! Oysa bir mahalle bakkalı bile veresiye defterinin namusunu korur, hesabı kitabı bilir; bunlar ise milyarlarca dolarlık kamu kaynağını ve yurttaşın alın terini, emeğini, lokmasını ulema fetvalarının, "Bismillah"lı ambalajların arkasında hoyratça iç etmektedir!

İşi o kadar azıya aldılar ki, soyanları araştıranlar, soygunun peşine düşenlerin peşine savcı ve polis düştü. Bir kovalamacadır gidiyor.

O gizemli liste de kimlerin adı var? Bu gizemli listenin açıklanmasını kim engelliyor?

Bu başı sonu belli olmayan korkunç FON soygunu ve borsa hortumculuğu öyle bir şekilde yürütülüyor ki, bizzat Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek bile bu büyük felaket patlamadan çok önce defalarca demeçler vermek, uyarılarda bulunmak zorunda kalmıştır. Uluslararası finans kuruluşları, yabancı raporlar Türkiye'deki bu kontrolsüz finansal çürümeye karşı ilgili kurumları uyarmıştır. Yurttaşlar dilekçeler verip sorumluların, bu organize karanlık ilişkilerinin araştırılmasını, bulunmasını feryat ederek istemiş; kurumların içindeki namuslu bürokratlar raporlar yazmıştır.

Peki sonuç ne olmuştur?

Bilimin, akılcılığın ve hukukun gerektirdiği tüm o kurumsal önlemler, Saray dehlizlerinde sipere yatmış gizemli bir el tarafından engellenmiştir! Uyarı yazan, itiraz eden namuslu kim varsa sinsi bir intikam duygusuyla anında saf dışı bırakılmış, etkisiz hele getirilmiştir.

Çünkü çark çok güçlü bir şekilde kurulmuştur. Cumhurbaşkanlığına bağlı en üst denetim organı olan Devlet Denetleme Kurulu (DDK) Başkanı Yunus Arıncı'nın, aynı zamanda Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) Başkanı yapıldığı bir laubalilikten bahsediyoruz! Denetleyen ile denetlenen koltuğu aynı şahısta birleşmiş, hırsıza kendi soyduğu kasanın müfettişliği teslim edilmiştir!

İçeride yağma, dışarıda "Goebbels" borazanları işlerini yetkinlikle yapmışlar. Hala da yapıyorlar…

Milyarlarca doları "ticari sır" kalkanlarının arkasında buharlaştıran bu organizeden çete, kazara isimleri deşifre edilip yazıldığı an, devletin polisi ve savcısı eliyle araştırmacı gazetecilerin yakasına yapışmaktadır.

Gerekçe ise pişkinliğin nirvanasıdır.

"İtibar suikastı!"

Milyarlarca lirayı bir gecede cebe indiren Fatma Betül Sayan Kaya'ların korunacak bir "itibarı" var da; evleri sabaha karşı uzun namlulu silahlarla basılan namuslu aydınların, öğrencilerin, sanatçıların, belediye başkanlarının iradesi kayyumlarla gasp edilen milyonlarca yurttaşın haysiyeti, itibarı yok mudur? Farklı düşünen, inanan, eleştiren, karşı çıkanlar ikinci sınıf yurttaşlar mıdır?

Bu ne biçim devlet yönetmektir.

Laubalilik içinde devlet bu şekilde yönetilir mi?

Bırakın “hukuk devleti” artık “kanun devletini” bile arar olduk.

O da kalmadı.

Bu ahlaki çürümenin üzerini örtmek için Hitler’in propaganda bakanı Goebbels’in o meşhur yalan üretim tekniklerini sahaya sürüyorlar. Kalemini ve ruhunu Saray’a kiralamış dalkavuk gazeteci artıkları ekranlardan günde üç öğün muhaliflere iftira kusarken; hırsızlığı "besmele" ile meşrulaştıran o abdestli çete karşısında dilsiz şeytana dönüşüyorlar!

İktidardan gitme korkusuyla, muhaliflere saldırma korkusu eşgüdümlü ilerliyor.

Nereye kadar?