Mumcu, Aksoy, Üçok…

Uğur Mumcu,

Muammer Aksoy,

Bahriye Üçok..

Onlar; Türkiye Cumhuriyeti’ni ve Atatürk Devrimi’ni yaşatmak uğruna güneşe gömülenler…

Onlar; Kalemleri kırılıp kelamları susturulmak istenilenler…

Onlar; laik, demokratik ve tam bağımsız bir Türkiye için mücadele eden demokrasi şehitleri…

Artlarında kırık gözlük, keskin kalem, etkin kelam bırakarak sonsuzluğa yürüdüler.

Bu günler yaşansın diye yaşatılmadılar.

Yazgıları ortak…

Failleri meçhul…

Azmettirenleri belirsiz…

Duvarın yıkılmasından korkanlar tuğlayı çekemediler ama memleketin dört bir yanına çöktüler.

Uğur Mumcu;

Araştırmalarıyla bugünlere ışık tuttuğu için,

“İmam-hatip liselerini bitirenler neden ilahiyat fakültesi ve İslam enstitülerine gitmiyorlar da ille de kaymakam, vali, savcı, yargıç ve subay olmak istiyorlar? Bu uzun vadeli eğitim ve bürokratik yerleşim projesini kimler planlıyor? Tarikatlara ve cemaatlere alınan genç çocuklar, 30 yıl sonra general olacaklar ve Cumhuriyete karşı ayaklanacaklar” diye uyardığı için,

“Bir kişiye yapılan haksızlığı her insan yüreğinde ve bilincinde duymalıdır bütün ağırlığınca. Bu sorumluluk bilinci kurulmamışsa her yeni haksızlık bir ‘kader’ gibi benimsenir bütün toplumda. Oysa ne yoksulluk ne de haksızlık ‘kader’ değildir. Yoksulluğun ve haksızlığın nedenleri vardır. Bunları birer birer saptayıp toplumun önünde haykırmak gerekiyor” dediği için…

Muammer Aksoy; Atatürk Devrimi’ni ısrarla anlattığı, karanlıkları aydınlattığı, Atatürkçü Düşünce Derneği’ni kurduğu için,

Bahriye Üçok; birilerinin istediği gibi konuşmadığı, bakış açısı farklı olduğu için,

1988’de TRT’de katıldığı türban konulu açık oturumda Kuran’dan ayetlerle örnekler vererek İslamiyet’te örtünme zorunluluğunun olmadığını açıkladığı için,

Laikliğin savunucusu ilahiyatçı olduğu için aramızdan koparıldılar…

Peki başarabildiler mi?

Aradan onca yıl geçti.

Unutulmuyorlar…

Neden?

Çünkü,

Savundukları bütün değerleri açık seçik ortaya koydular.

Çünkü,

Kemalist’tiler, antiemperyalisttiler, bağımsızlıkçıydılar, emekten yanaydılar,

Çünkü,

Sosyalisttiler, ulusalcıydılar, özgürlükçüydüler, demokrattılar…

Dahası iyi insanlardılar.

9 Şubat’ta Ankara Adliyesi’nde buluşalım…

Adalet ve Demokrasi Haftası’nda Uğur Mumcu, Muammer Aksoy,Bahriye Üçok Osmangazi’de, Nilüfer’de, Mudanya’da adlarına yakışan etkinliklerle, sergilerle, söyleşilerle anıldılar.

Mudanya Belediyesi’nin düzenlediği etkinlik ise Belediye Başkanı Deniz Dalgıç’ın anlamlı bir çağrısıyla daha da önem kazandı…

Cumhuriyet Gazetesi Ankara Bürosu’nda gazeteciliğe başlayan ve Uğur Mumcu’nun ışığıyla yol yürüyen Oksijen Gazetesi Yazarı Sedat Ergin, konuşmasında 33 yıldır Uğur Mumcu’nun katillerinin bulunmadığına dikkat çekerek;

“Yoldan geçenlere sorun, ‘Uğur Mumcu davasının hala devam ettiğini biliyorlar mı?

Evet dava devam ediyor… Duruşması da 9 Şubat’ta Ankara Adliyesi’nde…

Binlerce insan o gün adliyenin önünde toplanabilir” deyince Başkan Dalgıç;

Karanlıkta kalan bu cinayetin tüm yönleriyle aydınlatılması talebini haykırmak için 9 Şubat’ta Ankara’da olacağını vurgulayarak Adalet arayışına güç vermek isteyen herkesi bu duruşmada birlikte olmaya davet etti…

Eminim başta gazeteci meslek örgütleri olmak üzere Cumhuriyet’in, Aydınlanma Devrimi’nin yılmaz bekçileri Atatürk İlkeleri’nin savunucuları

Mudanya’dan yükselen Deniz Başkan’ın çağrısına sessiz kalmayacaklar ve

9 Şubat’ta Ankara Adliyesi’nde omuz omuza duracaklar.