Yeni Parti’nin Türk siyasetine en önemli vaadi eskiyi terk etmek.
Demokrasiyi önce kendi evinde kurmak, doğrudan demokrasiye geçmek; ilçe başkanını, il başkanını, genel başkanı üyeye seçtirmek.
Listeyi yarış kazanmak için değil, parti içi yarışı düşünerek değil, en yakın seçimi düşünerek yapmak.
Dayanışmacı rekabet içinde yarışarak, yeni siyaseti aşağıdan yukarı kurmak.
Yeni siyaset nasıl kurulur?
Öncelikle eski alışkanlıkları, siyasi bağımlılıkları, kör tarafgirlikleri, çarıklı taktikleri bir kenara bırakarak…
***
Televizyonda izlemişsinizdir.
Yeni Parti Genel Başkanı Özgür Özel, geçenlerde grup toplantısında anlattı.
Rize’nin Pazar ilçesinde iki aday yarışmış. Kurucu ilçe başkanı kazanmış. Özgür Özel, kurucu başkanın rakibine sormuş:
“Nasıl aranız?”
“Çok iyi başkanım” demiş yenilen.
“Yarıştım, başkan kazandı ama iyi ki kazanmış çünkü pazartesi sabahı bana telefon açtı. ‘Yönetim listesini birlikte yapalım.’ dedi.”
“Helal olsun!” diyordu, Özgür Özel:
“Uygarca yarışıp kazanınca rakibini arayana, kaybedince küsmeyip partiye koşana, birlikte liste yapana, esas meseleyi doğru anlayanlara, yani rakibinin partinin içinde değil, şu an ülkenin başında olduğunu anlayanlara helal olsun.”
“Yoldaşlık hukuku” diyor, kısacası.
Bursa’da da malum iki yoldaş yarışıyor.
Bursa Kurucu İl Başkanı Nihat Yeşiltaş ve Nilüfer Kurucu İlçe Başkanı Özgür Şahin…
***
Özgür Şahin’in politik başarı çizgisi için söyleyecek söz yok.
İl başkanlığına aday olmak da en doğal ve demokratik hakkı…
Lakin bana kalırsa bilerek ya da bilmeyerek iki önemli hata yaptı ve ilk düğmeyi yanlış iliklemiş oldu.
Birincisi, kulislerde günlerce konuşulmuş olmasına rağmen geciktirdikçe geciktirdiği kararını son 12 saatte açıklamış olması!
Elbette aday olmak isteyen olabilirdi ama öyle görünüyor ki ilçedeki tüm kanatlar “şimdi parti içi yarışın değil yekpare olmanın zamanı” diye düşünmüştü.
İkincisi ve daha sert eleştiri konusu ise yerine “veliaht” bırakır gibi yardımcısı Ahmet Eren Memiç’i aday göstermesi oldu.
İzlenen usul Yeni Parti’ye yakışmadığı gibi Memiç’e de haksızlıktı bence.
Üstelik süreç de karar da tercih de ikna edici bir şekilde açıklanamadı.
Biliyorsunuz, örgütün bu tutuma tepkisi sandığa gitmemek oldu. Üstelik “üye olarak” o günü yıllardır bekliyordu.
Şimdi bütün bunların üzerine “üye söz sahibi olacak” demek ne kadar inandırıcı?
Bursa’nın tüm ilçelerini kapsayan bir “değişim talebi”nden de söz ediliyor ki daha çok içi doldurulamayan soyut bir söylem gibi görünüyor.
***
Kimileri yetersiz, kimileri çekingen, kimileri kırılgan bulabilir.
Kimileri vekillerin, kimileri başkanların, kimileri genel merkez yöneticilerinin temsilcisi diyebilir, ki sanki onlar başka partinin çocuklarıymış gibi!
Kimileri üyeden uzak, örgüte soğuk bile diyebilir.
Ama kimse Nihat Yeşiltaş için başarısız diyemez!
Muhalefeti masa üstünde, duvarların arasında, sıcak binalarda, sosyal medyada, yazılı açıklamalarla yapılmaktan çıkardı, sokağa taşıdı.
Geçmişte göz göre göre seçim yenilgisine neden olan uyumsuzluklardan ders çıkardı, Bursa’da partisine 47 yıl sonra seçim zaferi kazandıran il başkanı oldu.
Operasyon çekilen, gözaltına alınan, tutuklanan belediye başkanlarının arkasında; 19 Mart protestolarında gençlerin kolunda dimdik durdu.
Biz Atatürk Stadı’ndan Heykel’e çıkma talebiyle TOMA’nın soğuk suyu altında sağa sola kaçışırken, o az kalsın gözünden oluyordu.
Gözündeki hiç geçmeyecek yüzde 30 görme kaybı o günden miras!
Siyasi operasyona dönüşen Mustafa Bozbey-Turgay Erdem soruşturmalarında yoldaşlarının yanındaydı. Peki, örgüt neredeydi? Bozbey’in tutuklanmasından sonra yapılan protesto gösterilerinde kaç kişi vardı, il başkanının yanında?
Sonra Yeni Parti kuruldu. Örgütü yeni yapıya taşıdı, kadroları, özellikle de 6 belediye başkanının tamamını yeni yapıyla buluşturdu.
***
Şimdi bir kısım diyor ki Yeşiltaş milletvekili olmak istiyor.
E, öteki bir kısım da diyor ki Şahin’in gözü belediye başkanlığında.
Elbette olmak isteyecekler, elbette gözleri bir yerlerde olacak.
İyimser ama gerçekçi bir bakış açısıyla söylüyorum:
Siyaseten “bir şey” yapabilmek için siyaseten “bir şey” olmak gerekir.
Mesele “bir şey” olmaya çalışırken kör tarafgirlikleri, çarıklı taktiklerini bir kenara bırakıyor musun?
Mesele “bir şey” yaparken siyasi bağımlılıklarından kurtulup eski alışkanlıkların yerine yenilerini koyabiliyor musun?
Mesele kazansan da kaybetsen de birlikte misin değil misin?
Mesele asıl rakibin partinin dışında olduğunun farkında mısın?
“Kongreden kol kola çıkılacak, ayrışmaya yol açacak konumda olmayacağım.” dedi, Yüzüncü Yıl’da dinlediğim Yeşiltaş.
“Kongrede kazanacağımız zafer bizim için zafer değildir. Mesele ülkeyi karanlıktan nasıl kurtaracağımız.” diye ekledi.
Doğrusu bir hayli sorguladı üyeler, bir hayli deşti.
Yeşiltaş, sorulara son veren tek bir cümle söyledi, “Eski partide birbirimizi çok yedik ama iktidar olamadık!” dedi.
Şimdi yeni geleceğe Yeni Parti üyelerinin önsezisi ile sağduyusu karar verecek.